Dziecko przychodząc na świat, nie posiada osobowości. Osobowość wykształca się dopiero w trakcie życia. Oczywiście już noworodek posiada pewne charakterystyczne dla siebie właściwości, można powiedzieć, że jest wyposażony w „surowy materiał” osobowości: konstytucję fizyczną, temperament, inteligencję. Dostrzega się tu silne uzależnienie czynników dziedzicznych, dodając jednak, że warunki środowiskowe(nie tylko rodzina i otoczenia, ale i kultura) odgrywają również znaczną rolę. Każde społeczeństwo ma swoje własne sposoby postrzegania świata, swoją „epistemologię kulturową” i te sposoby różnią się niekiedy w sposób diametralny, tak że wydają się nawet nieprzekładalne.
Dla psychologii głównego nurtu jest dosyć powszechnie podzielane przekonanie psychologów o negatywnym wpływie kultury na psychikę człowieka. Pogląd ten został wyraźnie wyartykułowany w pracach Freuda. Ojciec psychoanalizy uważał, że kultura jest źródłem naszych cierpień, nakładając kaganiec superego na seksualne i agresywne pragnienia i szerzej; ograniczając pole działania zasady przyjemności:
Jeśli kultura wymaga tak wielkich ofiar nie tylko od życia seksualnego, lecz także od agresywnych skłonności człowieka, to zrozumiałym staje się fakt, że ludziom trudno jest znaleźć w niej szczęście.
Na gruncie polskim, najbardziej bezlitosnym krytykiem kulturowych uwarunkowań tj. ograniczeń psychiki jest Kazimierz Obuchowski (1999). Nazywa on dotychczasowe zewnętrzne regulatory naszego życia kulturą przedmiotów, w której jednostka zredukowana jest do pozbawionego kontroli i odpowiedzialności manekina. Indywidualistyczna rewolucja podmiotów, którą autor wietrzy, polegać ma na osobistym, pozakonwencjonalnym dokonywaniu wyborów i braniu za nie odpowiedzialności. Zamiast być egzemplarzem kobiety lub mężczyzny uformowanym według jednego kulturowego przepisu, podmiotowy indywidualista będzie kreatorem siebie samego według własnego planu. I tak we wszystkich dziedzinach życia. Obuchowski nie określa się mianem postmodernisty, jednak jest tej opcji bliski. Terminy emic(lokalny) i etic (uniwersalny) to słowa kulcze psychologii międzykulturowej.
